Comments

Comments

A primeira hora, todos os nenos e nenas participamos en obradoiros e exposicións medievais.

Despois de tanto traballo, os pais e nais da A.N.P.A. convidáronos a pan con salchichas. Hum...!

Tras recobrar as forzas, todos e todas xogamos nun estupendo circuito de xogos medievais.

Durante toda a xornada, os nosos pais e nais poideron compartir as nosas actividades. Pero, sobor de todo, pola tarde, xa que nós fomos os auténticos artistas enriba do escenario. Alí cantamos, recitamos romances, e... ata botamos bailes!

Algúns dos asistentes xa expresaron a súa impresión no super-libro da Biblioteca. Pero se ti aínda non o tes feito, anímate e escribe a continuación a túa opinión. Interésanos a todos!

Comments

<

Comments

Comments

¡Foi moi interesante!

Comments

Despois , no 2º andar, había ferramentas e obxectos doutros traballos artesanais: carpinteiro, oleiro, ferreiro, latoeiro, tecedoira, canteiro, albardeiro, zoqueiro,...
este centro atópase preto do concello de Vigo e vense os restos das murallas que quedan.
¡Aprendemos moito!

Comments

Pola mañán, despois dunha longa viaxe, fomos ó Palacio da Ópera onde escoitamos e vimos o Conto musical de "Pedro y el Lobo".

Fomos a repoñer forzas á estación do tren para logo dar un paseo pola cidade. De seguido chegamos á Casa dos Peixes. ¡Aprendemos moitas cousas!

Rematou a visita e voltamos para a casa, os pais e nais estaban esperándonos, gañamos un bo descanso.

¡Ata a próxima!

Comments

E como non hai festa sen baile, hai vai esta "Danza Medieval"

Comments

A paz é todo o ano, pero este día é especialíiiiisimo. Sempre facemos
algo diferente que fai as delicias de todos e todas, e alguns e algunhas ata se emocionan, ¡ NON É PARA MENOS!. Todos e todas entoamos unha canción, este ano ó son de QUÍTAME ESTE VELO.
Resultou estupendo 300 voces cantando a coro.

Despois de cantar soltamos uns globos que levaban colgados todos os nosos desexos de Paz,... a onde chegarán?. Algún globo parecía que se quería quedar connosco, pero finalmente, todos camiñan cara a PAZ.

Comments

Comments

 Aquí llega el juglar García

con la noticia del día.

Tendremos una función

arriba en nuestro salón

Será a las doce en punto

allí estará todo el mundo

para juntos descubrir

la historia de nuestro Cid

Habrá risas, aplausos, alegría

y todo, en la mejor compañía.

Agradeced esta fiesta

al equipo de la Biblioteca

que con mucho tesón

cumplirán su ilusión

Hoxe, como nos dixera o xograr, fomos as doce o salón de actos e velaí estaban un grupo de pais e nais dispostos a arrincarnos un montón de aplausos. Pasámolo estupendamente e aplaudimos a rabear.

Comments

Un grupo de teatro de nenos/nenas do cole representaron a obra:
"O aniversario do Rei" e os de 6º e 4º cantaron panxoliñas.

Ao rematar, no patio, os pitiños de tres anos, os gatiños de catro e os peixiños de cinco buscaron unha estrela para alumear O Neno que xa naceu.

E tamén houbo merenda.... aquí podedes velo.

Comments

QUE OPINADES?

Comments

¡Si, si as Estrelas de Frian!

¡Aquí temos o NADAL!

¡Vaia como traballastes todos e todas este fin de semana!
Que estrelas tan fermosas temos no cole. Para aqueles que non
poidades vir a velas aquí vai unha mostra. Unhas poucas porque hai moitísimas máis... e todas moi fermosas. Pouco a pouco poñeremos máis.
Podedes deixar un comentario decindo como as fixestes e que materiais empregastes.

GRAZAS A TODOS E TODAS POLO VOSO ESFORZO

Comments

Os/as nen@s de 3º, 4º,5ºe 6º participamos nun taller de cociña organizado polo FROM. Despois houbo unha charla para pais/nais.

Falamos do tamaño mínimo que deben ter os peixes para pescalos, das medidas hixiénicas na súa manipulación, e dos beneficios que teñen para a saúde destacando os ácidos graxos Omega 3, que axudan a cuidar as arterias e o colesterol.

Aprendemos a preparar o peixe de varias formas: rebozado, ao sal, en ensalada. Collemos os ingredientes cunhas culleres para preparar unha ensalada veleiro.

¡Miúdo traballo de plástica¡

Pero como ao terminar o comemos non quedou nada.

A recordar: débense tomar 3 racións mínimo á semana.

Comments

En E. Infantil decidiron engordala un pouquiño, mais DORINDA seguía triste. Despois puxéronlle pernas e pés, pero aínda así seguía triste

         De xeito que a subiron para que os/as nen@s de 1º B a consolaran. Aos de 1º encantoulles a castaña DORINDA e decidiron poñerlle un ollo moi bonito para que puidera ver a todos os/as nen@s que lle queren axudar. Tamén lle fixeron un lazo verde para que estivera ben guapa. Despois levárona a 1º A para que lle puxeran o outro ollo e así puidera ver moito mellor todo o que ocorría ao seu redor.

Os/as de 2º A recibiron a DORINDA moi contentos, saudárona,  pero viron que seguía triste e non falaba nin palabra.

¿Sabedes por que?  En seguida o adiviñaredes. Á nosa castaña faltáballe o sorriso porque non tiña boca.

Os/as nen@s ao dárense conta de que lle faltaba algo tan importante decidiron poñerlle unha boca cun sorriso grande e unhas meixelas coloradas que daba xenio velas.

A nosa DORINDA quedou encantada e de seguido pasou á clase de 2º B. Chegou coa cara leda dunha castaña feliz. Xa que logo os/as nen@s pensaron en axudala a ter un aspecto divertido e xoguetón e tiveron a idea de adornala cuns pendentes de cores.  

                                     DORINDA como é moi presumida quedou satisfeita coa súa nova imaxe e foise axiña ás clases de 3º A e 3º B.

Aquí  decatáronse de que lle faltaba algo. ¿A que non sebedes que era? ¡Brazos e mans¡ Puxéronse a traballar e fixéronlle uns braciños azuis e unhas mans coas uñas pintadas, con moitos aneis e pulseiras. Agora que xa ten mans pode facer moitas cousas: beliscar, debuxar, dar apertas, aloumiñar ... ¿Que contenta se ve agora a nosa DORINDA¡ 

Cando chegou a 4º A decidimos engadirlle un sombreiro de moitas cores para que puidese asistir a sitios importantes e moi “fassions” - ¡Que sorte teño¡ -dixo DORINDA.Tamén lle fixemos uns anteollos de deseño único. ¡COMO MOLA¡

Un día, a fermosa castaña, veu a 4º B un pouco preocupada. O seu problema, díxonos, era que non podía ulir os perfumes, nin aos nen@s do cole Frian. Entón puxémonos a traballar, para un nariz poderlle dar. Xuntamos boliñas de moitas cores de papel de seda, e o nariz fixemos xa.

 Agora xa pode esbirrar e ulir. Feliz marchou camiño de 5º A. Cando chegou onda nós axiña nos decatamos de que non tiña pelo. Puxémoslle uns pelos rizos castaños con mechas louras. 

A nosa mestra coidaba que necesitaba algo máis e fixémoslle unha canción que di así:“Namoreime da castaña, namoreime do ourizo, namoreime de ti nena, porque tes o pelo rizo” DORINDA dixo: ¡Que ben¡ Agora teño pelo e unha canción preciosa e un look fenomenal, xa podo ir a outras clases para presentarme.Ao chegar a 5ºB, xa estaba moi completiña, daquela dixemos:-¡Xa está lista para o magosto¡-¿E onde vou meter as castañas?

Foi polo que nós decidimos facerlle un bolso moi coquetón. Ela quedou moi contentiña porque o seu bolsiño tiña un aire outonizo que destacaba moi ben coa súa roupa.

Chegado o día do MAGOSTO os  de 6º fixeron un pregón para poder salvala:

Non queimedes a DORINDA,

porque ela é moi linda.

Non queimedes a castaña,

que non fixo nada¡

No magosto castañas imos comer,

mais con DORINDA isto,

non o podemos facer.

Esta castaña non a podedes queimar,

porque moita ledicia, no OUTONO, vai dar.

Ela é moi bonitiña, ¿non a vedes?

pois entón déixaa tranquila, ¡non a estraguedes¡

Non queimedes a DORINDA,

que ela é moi noviña.

non queimedes a castañiña...¡

non a queimedes, ¡pobriña¡

¡Non a queimedes¡

Deixaina vivir, quere estar coas súas amigas

e poder ser feliz.

Non quero que te queimen,

porque, se vas ao lume,

seguro que fas moito fume.

¿Por que queimar a castaña?

Se é tan linda.

Deixade en paz á nosa DORINDA

¡DORINDA¡ ¡DORINDA¡

¡Que bonitiña¡ ¡Que bonitiña¡

E esta é a historia da castaña DORINDA feita por tod@s os/as nen@s e profes deste cole. Se vos gusta tedes que facérnolo saber. ABUR. 

Comments

¿Coñécesme?. Eu a vós si. Xa fai tempo que vos axexo dende as árbores do patio.
Véxovos no recreo sempre a xogar e a botar gargalladas... ¡Dádesme unha envexa...¡ Por certo, esas máis grandes e vestidas con batas de moitas cores deben de ser as mestras. Eu tamén quería unha. Vou estar todo o curso convosco. Vou aparecer como mascota do cole. Quero que me escribades contos, e poesías,... Podedes empezar deste xeito. Había unha vez... (Xa está, escribídeme moito...) BICOS E APERTAS.

Comments

Comments

Si ,si... estás vendo ben "A voz de Frian" xa está na rede.

Como dicíamos na revista do cole, na súa derradeira publicación, a comunicación cambia moitísimo.Despois da PÁXINA WEB aquí comeza unha nova andanza na procura  da modernización: un BLOG.

¡Esperemos que funcione! Para elo necesitamos a vosa axuda. Seguro que tes algo que contar que nos interesa a todos.

Comments