O Mago Carruselo co seu circo das pulgas visitou o Cole de Frian .Mimí,Esmeralda e Breogán fixeron as delicias d@a nen@s de Educación Infantil

No Reino de Frian celebramos o ENTROIDO todos con disfraces da época medieval. O asunto naceu no equipo da biblioteca que decidiu dedicar este ano, co gallo da celebración do seu 800 aniversario, ao CID CAMPEADOR e, ao longo do curso facer distintas actividades relacionadas co tema.
O xograr García e o grupo de pais/nais cunha obra de teatro fóronnos metendo na época e animándonos a ler.
O cole está ambientado con escudos, carteles, castelos, vidreiras,...
Cada quen colleu colleu algún dos modelos de disfraces propostos, de xeito que aparecen arqueiros, reis, raíñas, bufóns, cabaleiros, magos,... Moitas clases portan estandartes alusivos ao Reino de Frian. Todos desfilamos ata o Centro Comercial Travesía detrás da nosa pancarta "DE TROULA NO FRIAN".
Xa no patio leuse o pregón e queimamos o meco, que cada día nos facía traer unha prenda diferente.
Tamén se traballou o ENTROIDO en plástica e na aula de informática.
¡ Pasalo ben! Abur.

E como non hai festa sen baile, hai vai esta "Danza Medieval"

A paz é todo o ano, pero este día é especialíiiiisimo. Sempre facemos
algo diferente que fai as delicias de todos e todas, e alguns e algunhas ata se emocionan, ¡ NON É PARA MENOS!. Todos e todas entoamos unha canción, este ano ó son de QUÍTAME ESTE VELO.
Resultou estupendo 300 voces cantando a coro.

Despois de cantar soltamos uns globos que levaban colgados todos os nosos desexos de Paz,... a onde chegarán?. Algún globo parecía que se quería quedar connosco, pero finalmente, todos camiñan cara a PAZ.

O xoves 11 de xaneiro mentres estabamos na clase traballando apareceu un xograr e ....

 Aquí llega el juglar García

con la noticia del día.

Tendremos una función

arriba en nuestro salón

Será a las doce en punto

allí estará todo el mundo

para juntos descubrir

la historia de nuestro Cid

Habrá risas, aplausos, alegría

y todo, en la mejor compañía.

Agradeced esta fiesta

al equipo de la Biblioteca

que con mucho tesón

cumplirán su ilusión

Hoxe, como nos dixera o xograr, fomos as doce o salón de actos e velaí estaban un grupo de pais e nais dispostos a arrincarnos un montón de aplausos. Pasámolo estupendamente e aplaudimos a rabear.

Hoxe martes 18 de Decembro recibimos os/as nenos/nas da Escola Infantil Rúa Aragón.

Un grupo de teatro de nenos/nenas do cole representaron a obra:
"O aniversario do Rei" e os de 6º e 4º cantaron panxoliñas.

Ao rematar, no patio, os pitiños de tres anos, os gatiños de catro e os peixiños de cinco buscaron unha estrela para alumear O Neno que xa naceu.

E tamén houbo merenda.... aquí podedes velo.

Na clase de Relixión fixemos estes nacementos coa técnica de "rasgado
de papel". Cadaquén elaborou o BELÉN ó seu xeito e este é o resultado.

QUE OPINADES?

¡Si, si as Estrelas de Frian!

¡Aquí temos o NADAL!

¡Vaia como traballastes todos e todas este fin de semana!
Que estrelas tan fermosas temos no cole. Para aqueles que non
poidades vir a velas aquí vai unha mostra. Unhas poucas porque hai moitísimas máis... e todas moi fermosas. Pouco a pouco poñeremos máis.
Podedes deixar un comentario decindo como as fixestes e que materiais empregastes.

GRAZAS A TODOS E TODAS POLO VOSO ESFORZO

Os/as nen@s de 3º, 4º,5ºe 6º participamos nun taller de cociña organizado polo FROM. Despois houbo unha charla para pais/nais.

Falamos do tamaño mínimo que deben ter os peixes para pescalos, das medidas hixiénicas na súa manipulación, e dos beneficios que teñen para a saúde destacando os ácidos graxos Omega 3, que axudan a cuidar as arterias e o colesterol.

Aprendemos a preparar o peixe de varias formas: rebozado, ao sal, en ensalada. Collemos os ingredientes cunhas culleres para preparar unha ensalada veleiro.

¡Miúdo traballo de plástica¡

Pero como ao terminar o comemos non quedou nada.

A recordar: débense tomar 3 racións mínimo á semana.

        Unha mañá de outono, apareceu no Cole de Frian unha castaña xigante, pero moi xigante que naceu nun castiñeiro do souto do cole. A súa nai púxolle de nome DORINDA, porque tiña unha cor moi douradiña. Pero DORINDA tiña un grande, pero que moi GRANDE problema. Non quería comer, e estaba moi fraquiña, tan fraquiña, tan fraquiña, que non tiña corpo. Cando chegou ao cole e viu a todos os/as nen@s tan feitiñ@s, adoecía por ser coma el@s. Ocurríuselle escribir unha carta na que lles pedía axuda ...

En E. Infantil decidiron engordala un pouquiño, mais DORINDA seguía triste. Despois puxéronlle pernas e pés, pero aínda así seguía triste

 

 

 

                     

                                      

                                           

                                     

         De xeito que a subiron para que os/as nen@s de 1º B a consolaran. Aos de 1º encantoulles a castaña DORINDA e decidiron poñerlle un ollo moi bonito para que puidera ver a todos os/as nen@s que lle queren axudar. Tamén lle fixeron un lazo verde para que estivera ben guapa. Despois levárona a 1º A para que lle puxeran o outro ollo e así puidera ver moito mellor todo o que ocorría ao seu redor.

Os/as de 2º A recibiron a DORINDA moi contentos, saudárona,  pero viron que seguía triste e non falaba nin palabra.

¿Sabedes por que?  En seguida o adiviñaredes. Á nosa castaña faltáballe o sorriso porque non tiña boca.

Os/as nen@s ao dárense conta de que lle faltaba algo tan importante decidiron poñerlle unha boca cun sorriso grande e unhas meixelas coloradas que daba xenio velas.

 

                         

                           

A nosa DORINDA quedou encantada e de seguido pasou á clase de 2º B. Chegou coa cara leda dunha castaña feliz. Xa que logo os/as nen@s pensaron en axudala a ter un aspecto divertido e xoguetón e tiveron a idea de adornala cuns pendentes de cores.  

 

                                                                     

 

                                     DORINDA como é moi presumida quedou satisfeita coa súa nova imaxe e foise axiña ás clases de 3º A e 3º B.

Aquí  decatáronse de que lle faltaba algo. ¿A que non sebedes que era? ¡Brazos e mans¡ Puxéronse a traballar e fixéronlle uns braciños azuis e unhas mans coas uñas pintadas, con moitos aneis e pulseiras. Agora que xa ten mans pode facer moitas cousas: beliscar, debuxar, dar apertas, aloumiñar ... ¿Que contenta se ve agora a nosa DORINDA¡ 

 

                   

 

 

Cando chegou a 4º A decidimos engadirlle un sombreiro de moitas cores para que puidese asistir a sitios importantes e moi “fassions” - ¡Que sorte teño¡ -dixo DORINDA.Tamén lle fixemos uns anteollos de deseño único. ¡COMO MOLA¡

 

                                   

 

                                 

Un día, a fermosa castaña, veu a 4º B un pouco preocupada. O seu problema, díxonos, era que non podía ulir os perfumes, nin aos nen@s do cole Frian. Entón puxémonos a traballar, para un nariz poderlle dar. Xuntamos boliñas de moitas cores de papel de seda, e o nariz fixemos xa.

 

 

 

                                        

 

 

 

 Agora xa pode esbirrar e ulir. Feliz marchou camiño de 5º A. Cando chegou onda nós axiña nos decatamos de que non tiña pelo. Puxémoslle uns pelos rizos castaños con mechas louras. 

A nosa mestra coidaba que necesitaba algo máis e fixémoslle unha canción que di así:“Namoreime da castaña, namoreime do ourizo, namoreime de ti nena, porque tes o pelo rizo” DORINDA dixo: ¡Que ben¡ Agora teño pelo e unha canción preciosa e un look fenomenal, xa podo ir a outras clases para presentarme.Ao chegar a 5ºB, xa estaba moi completiña, daquela dixemos:-¡Xa está lista para o magosto¡-¿E onde vou meter as castañas?

Foi polo que nós decidimos facerlle un bolso moi coquetón. Ela quedou moi contentiña porque o seu bolsiño tiña un aire outonizo que destacaba moi ben coa súa roupa.

 

 

                                    

Chegado o día do MAGOSTO os  de 6º fixeron un pregón para poder salvala:

Non queimedes a DORINDA,

porque ela é moi linda.

Non queimedes a castaña,

que non fixo nada¡

No magosto castañas imos comer,

mais con DORINDA isto,

non o podemos facer.

Esta castaña non a podedes queimar,

porque moita ledicia, no OUTONO, vai dar.

Ela é moi bonitiña, ¿non a vedes?

pois entón déixaa tranquila, ¡non a estraguedes¡

Non queimedes a DORINDA,

que ela é moi noviña.

non queimedes a castañiña...¡

non a queimedes, ¡pobriña¡

¡Non a queimedes¡

Deixaina vivir, quere estar coas súas amigas

e poder ser feliz.

Non quero que te queimen,

porque, se vas ao lume,

seguro que fas moito fume.

¿Por que queimar a castaña?

Se é tan linda.

Deixade en paz á nosa DORINDA

¡DORINDA¡ ¡DORINDA¡

¡Que bonitiña¡ ¡Que bonitiña¡

 

 

E esta é a historia da castaña DORINDA feita por tod@s os/as nen@s e profes deste cole. Se vos gusta tedes que facérnolo saber. ABUR. 

 

 

 

                   

                                       

                                                 

                                                 

¡Ola¡¡Ola¡ Preséntome. Son o MOUCHO FRIANÓN.

¿Coñécesme?. Eu a vós si. Xa fai tempo que vos axexo dende as árbores do patio.
Véxovos no recreo sempre a xogar e a botar gargalladas... ¡Dádesme unha envexa...¡ Por certo, esas máis grandes e vestidas con batas de moitas cores deben de ser as mestras. Eu tamén quería unha. Vou estar todo o curso convosco. Vou aparecer como mascota do cole. Quero que me escribades contos, e poesías,... Podedes empezar deste xeito. Había unha vez... (Xa está, escribídeme moito...) BICOS E APERTAS.